شنبه 1386/09/24
رفتن نشستن گریستن
عصری تابستانی و هوایی که کم دیده ای.
گفتم :این روزها دل خیلی بهانه ی تو را میگیرد
هوای دیدن تو را دارد.
گفتم :میدانم همه چیز بهانه ایست
برای شانه به شانه در حال و هوای با هم بودنُ
ر فتن،نشستن و گریستن.
گفتم :چرا گریه؟رفتن و نشستن درست.
اما گریستن را نمی خواهم.
گفت : برای حرمت نگاه ناگهان تو
برای یک دل دریا حرف نگفته
گفتم : برای آنچه که گفتم و گفتم و شنیدی.
گفت : برای آنچه خواستمو بودی.
خواستمو نبودی و برای هر آنچه که نمی دانم.
گفتم : در تمام سالها که همه از یاد م برده بودند،
تو تنها کسی هستی که هستی.
گفت : در این دل دل دلواپس عزیز دل ...
وقتی تو هستی انگار همه نیستند ...
شب از آن شب هاست که در عمرت کم دیده ای...
دریا دریا ستاره .
" پرویز پرستوئی "
شنبه 1386/09/17
احتمال
اشتباه از ما بود
اشتباه از ما بود که خواب سرچشمه را در خیال پیاله می دیدیم
دستهامان خالی
دلهامان پر
گفتگو هامان مثلأ یعنی ما !
کاش می دانستیم
هیچ پروانه ئی پریروز پیلگی خویش را به یاد نمی آورد.
حالا مهم نیست که تشنه به رویای آب می میریم.
از خانه که می آئی
یک دستمال سفید،پاکتی سیگار ،ُگزینه شعر فروغ ،
و تحملی طولانی بیاور
احتمال گریستن ما بسیار است !
" سید علی صالحی "
۱. شرمنده همه دوستانی که تو این هفته سر زدند هستم....
به علت یک سری از مشکلات نتونستم آپ کنم...
۲. قول میدم دیگه بد قولی نکنم...
۳.اگر می بینید کمتر از خودم مطلب مینویسم حقیقت اینه که
حرفی برای گفتن ندارم وقتی بی عشق سر میکنم... به قول بعضی ها فارسیم نمیاد...
شنبه 1386/09/03
کو گوش شنوا
هی عجول بی حوصله.
می خواستم بگو یمت ...:
حالا فرصت گفتن دارم ،
برای این در و دیوار عبوس.
اما چه کنم که گوش شنوا نیست
اما چه کنمِ که گریه مجال نمی دهد...!
پس لا اقل بگذار
این بغض لعنتی بشکند..
شاید رها شوم
از آبستن اشکهای این همه سال دوری
دارم بی قرار تو
از خودم نیز می گریزم...
می گریزم از تو
از عشق...
پناه می برم به مرگ...
شاید روزی ،جایی ،ما
این دو قطره جا مانده از دریا،
در آبی آرام بهم ر سیدیم...
