امروز ،روز تکرار است

تکرار درد و دوری،تکرار روزهای پس از این همه صبوری

روز شیرین  تولد من ،تو،یونا ،

یونا که امروز به تاریخ پیوست و وارد تقویم شد...

تولد ۶۵ سالگی یونا که با رفتنش مصادف شد...

و چه تلخ است پایان تمام آمدنها...

و تقدیم یونا باد این چند خط شعر که روزهای آخر ورد زبانش بود

در اتاق متروک

                 صندلی ها

                         ـ غمگین ـ

                                       دور هم نشسته اند،

                                                 و ذکر خیر آدم هایی را میکنند،

     که روزی ،روزگاری...

                                   وامروز

                                             روی خاطرات دیوار لبخند می زنند!

در اتاق متروک

            صندلی ها

                   ـ با لهجه سکوت ـ

                        فاتحه می خوانند

                            و فنجان چای روی میز از سرما به خود می لرزند !

                                                               "رضا اسماعیلی"

مرا حرفی برای حضور نبود.

در عادت مکرر تنهایی

از بی کسی خسته شدم،

و از پیله تنگ دنیا بیرون زدم،

پی راهی بی بازگشت بودم...

برای فرار از همه ... از تو... از این زندگی طبق معمول

بعد از گذر از سال  و ماه ...راه و راه

 باز هم راه خانه تو را نشانم دادند...

شبی با همه دلتنگی با تو سخن گفتم...

به درد دلم گوش دادی و رفتی...

امید اجابت نداشتم...

اما پس از سال ها دوری ودلتنگی

در این خاک پاک مرا با تو پیوند دیگری ست...

و تو باز

در این نقطه از دنیا

سهم خواهش منی...

سهم انتظار این روز و شب های  بی کسی...

 من تو را دارم... در سینه ای که تنها توئی...

و باز هم شادم.

انگار ...

زمین دارد به روی مدار آرزوهای من می چرخد...

خدایا

ممنونم...

فقط یک عده به خصوص می فهمند

که شستن یکی ، دو لکه از آستین آینه

چقدر دشوار است.

برای رسیدن به آینه

البته شکستن می خواهد،

باید یکی دوبار از دریا گذشته باشی

تا طعم تر شدن از شوق گریه را بفهمی !