این روزها که تو در راهی

                                     راهی برای دوری از من ...

                                                                      راهی برای فاصله از تن...

چشمهای من اما ...

                              ...امیدوار به لحظه ی دیدن؟؟؟

نه اینکه فکر کنی مرهم احتیاج نداشت

که زخمهای دل خون من علاج نداشت

تو سبز ماندی و من برگ برگ خشکیدم

که آنچه داشت شقایق به سینه کاج نداشت

منم !خلیفه ی تنهای رانده از فردوس

خلیفه ای که از آغاز تخت و تاج نداشت

تفاوت من و اصحاب کهف در این بود

که سکه های من از ابتدا رواج نداشت

نخواست شیخ بیابد مرا که یافتنم

چراغ نه ! که به گشتن هم احتیاج نداشت.

                                                                ( فاضل نظری)

 ما آزاد...

عبور دو سه قاصدک

 و باز هم اینجا ...

در بند است و ما آزاد

آزاد تر از همیشه...

بی خیال خواب پروانه و گریه ابریم...

آزادیم اما به قیمت زنده گی...

زنده ایم به قیمت نفس های در سینه حبس...

سلام آزادی...

چقدر در بندی؟؟؟

چقدر تنهایی؟؟؟

بیا باز گردیم...

زندان این روزها که تو در بندی

جای امنی برای

پر کشیدن  است ؟؟؟

حالا ما در بند ...

تو آزاد...

اما زندان جای امن خوبی برای

آزاد زیستن است...